وَإِذَا

عَلِمَ

مِنۡ

ءَايَٰتِنَا

شَيۡـًٔا

ٱتَّخَذَهَا

هُزُوًاۚ

أُوْلَٰٓئِكَ

لَهُمۡ

عَذَابٞ

مُّهِينٞ

٩

நம் வசனங்களிலிருந்து ஏதாவது ஒன்றை அவன் அறிந்து கொண்டால், அதைப் பரிகாசமாக எடுத்துக் கொள்கிறான்; அ(த்தகைய)வர்களுக்கு இழிவு தரும் வேதனை உண்டு.