وَإِذَا

عَلِمَ

مِنۡ

ءَايَٰتِنَا

شَيۡـًٔا

ٱتَّخَذَهَا

هُزُوًاۚ

أُوْلَٰٓئِكَ

لَهُمۡ

عَذَابٞ

مُّهِينٞ

٩

[Ҳамон ки] чун бар гӯшае аз оёти Мо воқиф шавад, онро ба масхара мегирад. Онон азобе сангину дарднок [дар пеш] доранд