وَإِذَا

قِيلَ

إِنَّ

وَعۡدَ

ٱللَّهِ

حَقّٞ

وَٱلسَّاعَةُ

لَا

رَيۡبَ

فِيهَا

قُلۡتُم

مَّا

نَدۡرِي

مَا

ٱلسَّاعَةُ

إِن

نَّظُنُّ

إِلَّا

ظَنّٗا

وَمَا

نَحۡنُ

بِمُسۡتَيۡقِنِينَ

٣٢

      Чун гуфта мешуд, ки ҳароина, ваъдаи Аллоҳ ҳақ аст ва дар вуқуъи қиёмат шакке нест, ки ҳатман омаданист, мегуфтед: «Мо намедонем қиёмат чист? Ҷуз гумоне намебарем (яъне, мо қиёматро хаёли маҳз мепиндорем) ва аз воқеъ шудани он ба бовари нарасидаем».