أَمۡ

حَسِبَ

ٱلَّذِينَ

ٱجۡتَرَحُواْ

ٱلسَّيِّـَٔاتِ

أَن

نَّجۡعَلَهُمۡ

كَٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

وَعَمِلُواْ

ٱلصَّٰلِحَٰتِ

سَوَآءٗ

مَّحۡيَاهُمۡ

وَمَمَاتُهُمۡۚ

سَآءَ

مَا

يَحۡكُمُونَ

٢١

Nahotki, yomonliklarni qilganlar ularni iymon keltirib, solih amallar qilganlarga o`xshash qilmog`imizni, hayotlari ham, mamotlari ham barobar bo`lishini gumon qilsalar?! Ularning qilgan hukmi naqadar ham yomon!¹