مَنۡ

عَمِلَ

صَٰلِحٗا

فَلِنَفۡسِهِۦۖ

وَمَنۡ

أَسَآءَ

فَعَلَيۡهَاۖ

ثُمَّ

إِلَىٰ

رَبِّكُمۡ

تُرۡجَعُونَ

١٥

   Ҳар кас кори шоистае кунад, дар дунё ба фоидаи худи ӯст ва ҳар кас муртакиби кори баде шавад, ба зиёни ӯст. Сипас ҳама рӯзи қиёмат ба сӯи Парвардигоратон бозгардонда мешавед ва У шуморо дар баробари амалҳоятон ҷазо медиҳад.¹