قُلْ

لِّلَّذِیْنَ

اٰمَنُوْا

یَغْفِرُوْا

لِلَّذِیْنَ

لَا

یَرْجُوْنَ

اَیَّامَ

اللّٰهِ

لِیَجْزِیَ

قَوْمًا

بِمَا

كَانُوْا

یَكْسِبُوْنَ

۟

   Бигӯ эй Расул ба касоне, ки имон ба Аллоҳ овардаанд ва ба паёмбараш пайравӣ намудаанд: «Аз хатои касоне, ки ба рӯзҳои Аллоҳ¹ умеди савоб надоранд ва аз азоби Ӯ наметарсанд, гӯш ба азият ва озори кофирон ва мушрикон надиҳанд ва даргузаранд, то Аллоҳ он мардумро ба ҷазои аъмоле, ки дар дунё муртакиб шудаанд, подош диҳад.²