وَمَن

يَهۡدِ

ٱللَّهُ

فَهُوَ

ٱلۡمُهۡتَدِۖ

وَمَن

يُضۡلِلۡ

فَلَن

تَجِدَ

لَهُمۡ

أَوۡلِيَآءَ

مِن

دُونِهِۦۖ

وَنَحۡشُرُهُمۡ

يَوۡمَ

ٱلۡقِيَٰمَةِ

عَلَىٰ

وُجُوهِهِمۡ

عُمۡيٗا

وَبُكۡمٗا

وَصُمّٗاۖ

مَّأۡوَىٰهُمۡ

جَهَنَّمُۖ

كُلَّمَا

خَبَتۡ

زِدۡنَٰهُمۡ

سَعِيرٗا

٩٧

Ва ҳар киро Аллоҳ ҳидоят кунад, ҳидоятёфтааст. Ва ҳар касеро гумроҳ созад, ҷуз Аллоҳи барҳақ барои онҳо сарпарасте наёбӣ ва дар рӯзи қиёмат, дар ҳоле ки чеҳраҳояшон рӯ ба замин аст, кӯру гунг ва кар¹ зинда ва ҷамъашон мекунем ва ҷаҳаннам ҷойгоҳи онҳост, ҳар вақте ки шӯълаи он фурӯ нишинад, барояшон онро биафзоем.