أَقِمِ

ٱلصَّلَوٰةَ

لِدُلُوكِ

ٱلشَّمۡسِ

إِلَىٰ

غَسَقِ

ٱلَّيۡلِ

وَقُرۡءَانَ

ٱلۡفَجۡرِۖ

إِنَّ

قُرۡءَانَ

ٱلۡفَجۡرِ

كَانَ

مَشۡهُودٗا

٧٨

   Аз ҳангоми заволи хуршед, то он гоҳ ки шаб фаро мерасад, намозро барпой дор ва намози субҳгоҳро бихон. Бегумон дар намози субҳгоҳ ҳамаи фариштагони шаб ва фариштагони рӯз ҳозир шаванд.¹