اِنْ

اَحْسَنْتُمْ

اَحْسَنْتُمْ

لِاَنْفُسِكُمْ ۫

وَاِنْ

اَسَاْتُمْ

فَلَهَا ؕ

فَاِذَا

جَآءَ

وَعْدُ

الْاٰخِرَةِ

لِیَسُوْٓءٗا

وُجُوْهَكُمْ

وَلِیَدْخُلُوا

الْمَسْجِدَ

كَمَا

دَخَلُوْهُ

اَوَّلَ

مَرَّةٍ

وَّلِیُتَبِّرُوْا

مَا

عَلَوْا

تَتْبِیْرًا

۟

    Аллоҳ ба банӣ Исроил мегӯяд: Агар некӣ кунед, ба худ мекунед ва агар бадӣ кунед, ба худ мекунед. Ва чун ваъдаи дуввум¹ фаро расид, касонеро бар саратон фиристодем, то шуморо бо озору алам расонидан ғамгин созанд ва чун бори аввал, ки ба масҷид даромада буданд, ба масҷид дароянд ва ба ҳар чӣ даст ёбанд, нобуд созанд.²