اِنْ

اَحْسَنْتُمْ

اَحْسَنْتُمْ

لِاَنْفُسِكُمْ ۫

وَاِنْ

اَسَاْتُمْ

فَلَهَا ؕ

فَاِذَا

جَآءَ

وَعْدُ

الْاٰخِرَةِ

لِیَسُوْٓءٗا

وُجُوْهَكُمْ

وَلِیَدْخُلُوا

الْمَسْجِدَ

كَمَا

دَخَلُوْهُ

اَوَّلَ

مَرَّةٍ

وَّلِیُتَبِّرُوْا

مَا

عَلَوْا

تَتْبِیْرًا

۟

Агар (шундан кейин) чиройли амаллар қилсангизлар, ўзларингизга яхшилик қилган бўлурсизлар. Агар ёмон, гуноҳ амаллар қилсангизлар ҳам ўзларингиз учундир. Бас, қачон кейинги (бузғунчиликнинг) вақти-соати келганида, (улар яна) юзларингизни қаро қилишлари, аввалги сафар кирганлари каби Масжид (ал-Ақсо)га кириб, (уни топташлари) учун ҳамда ўзлари эгаллаб олган (барча) ерларни вайрон этишлари учун (яна душманларингизни сизларнинг устингизга юборурмиз). ¹