وَإِذۡ

قُلۡنَا

لَكَ

إِنَّ

رَبَّكَ

أَحَاطَ

بِٱلنَّاسِۚ

وَمَا

جَعَلۡنَا

ٱلرُّءۡيَا

ٱلَّتِيٓ

أَرَيۡنَٰكَ

إِلَّا

فِتۡنَةٗ

لِّلنَّاسِ

وَٱلشَّجَرَةَ

ٱلۡمَلۡعُونَةَ

فِي

ٱلۡقُرۡءَانِۚ

وَنُخَوِّفُهُمۡ

فَمَا

يَزِيدُهُمۡ

إِلَّا

طُغۡيَٰنٗا

كَبِيرٗا

٦٠

Эсланг, (эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), Биз сизга Парвардигорингиз (барча) одамларни ўраб-иҳота қилиб олгандир, деган эдик. Биз сизга (Меърож кечасида кўрсатган) «Туш»ни ва Қуръонда лаънатланган (Заққум) дарахтини у одамлар учун бир фитна-имтиҳон қилдик, холос. Биз (мушрикларни турли мўъжизалар билан) қўрқитурмиз, аммо бу уларни баттар туғёнга солур. ¹