اُولٰٓىِٕكَ

الَّذِیْنَ

یَدْعُوْنَ

یَبْتَغُوْنَ

اِلٰی

رَبِّهِمُ

الْوَسِیْلَةَ

اَیُّهُمْ

اَقْرَبُ

وَیَرْجُوْنَ

رَحْمَتَهٗ

وَیَخَافُوْنَ

عَذَابَهٗ ؕ

اِنَّ

عَذَابَ

رَبِّكَ

كَانَ

مَحْذُوْرًا

۟

    Касонеро, ки кофирон мепарастанд; аз паёмбарон, фариштагон ва солеҳон, ки худашон ба сӯи Парвардигори хеш василаи наздикиро талаб мекунанд, ки кадом яке аз онҳо наздиктар бошад ва ба раҳмати Ӯ умедворанд ва аз азоби Ӯ метарсанд. Бегумон азоби Парвардигорат тарснок аст!¹