قُلِ

ٱدۡعُواْ

ٱلَّذِينَ

زَعَمۡتُم

مِّن

دُونِهِۦ

فَلَا

يَمۡلِكُونَ

كَشۡفَ

ٱلضُّرِّ

عَنكُمۡ

وَلَا

تَحۡوِيلًا

٥٦

   Бигӯ эй Муҳаммад, ба мушрикони қавмат: «Онҳоеро, ки ҷуз Аллоҳи барҳақ (маъбуди дигаре) мепиндоред, фаро бихонед. Наметавонанд балоро (қаҳтию гуруснагиро) аз шумо дур созанд ё онро насиби дигарон кунанд!». Пас қодир бар ҳама чиз ягона Аллоҳ аст.¹