فَاِذَا

جَآءَ

وَعْدُ

اُوْلٰىهُمَا

بَعَثْنَا

عَلَیْكُمْ

عِبَادًا

لَّنَاۤ

اُولِیْ

بَاْسٍ

شَدِیْدٍ

فَجَاسُوْا

خِلٰلَ

الدِّیَارِ

وَكَانَ

وَعْدًا

مَّفْعُوْلًا

۟

Пас, ҳар гоҳ ваъдаи нахустин аз он ду [бор] фаро расид, гурӯҳе аз бандагони бисёр неруманд [ва пайкорҷӯйи] худро бар шумо бармеангезем, то миёни хонаҳо [-ятон барои қатлу ғорати шумо] ба ҷустуҷӯ дароянд; ва ин ваъдаи анҷомшуданӣ [ва қатъӣ] буд