وَجَعَلۡنَا

عَلَىٰ

قُلُوبِهِمۡ

أَكِنَّةً

أَن

يَفۡقَهُوهُ

وَفِيٓ

ءَاذَانِهِمۡ

وَقۡرٗاۚ

وَإِذَا

ذَكَرۡتَ

رَبَّكَ

فِي

ٱلۡقُرۡءَانِ

وَحۡدَهُۥ

وَلَّوۡاْ

عَلَىٰٓ

أَدۡبَٰرِهِمۡ

نُفُورٗا

٤٦

Ва бар дилҳояшон пӯшише қарор додем, то [паёми] онро дарнаёбанд ва дар гӯшҳояшон сангинӣ [ниҳодем, то ҳақро нашнаванд]; ва чун Парвардигоратро дар Қуръон ба ягонагӣ ёд мекунӣ, бо нафрат пушт мекунанд [ва мегурезанд]