وَإِذَا

قَرَأۡتَ

ٱلۡقُرۡءَانَ

جَعَلۡنَا

بَيۡنَكَ

وَبَيۡنَ

ٱلَّذِينَ

لَا

يُؤۡمِنُونَ

بِٱلۡأٓخِرَةِ

حِجَابٗا

مَّسۡتُورٗا

٤٥

   Эй Муҳаммад, ҳангоме ки Қуръон мехонӣ, миёни ту ва онон, ки ба қиёмат имон намеоваранд, пардаи ғафсе қарор медиҳем, ки аз шунидани он фоидае намебинанд ва роҳ намеёбанд.¹