وَٱخۡفِضۡ

لَهُمَا

جَنَاحَ

ٱلذُّلِّ

مِنَ

ٱلرَّحۡمَةِ

وَقُل

رَّبِّ

ٱرۡحَمۡهُمَا

كَمَا

رَبَّيَانِي

صَغِيرٗا

٢٤

Улар учун, меҳрибонлик билан, хорлик қанотини паст тут — хокисор бўл ва: «Парвардигорим, мени (улар) гўдаклик чоғимдан тарбиялаб-ўстирганларидек, сен ҳам уларга раҳм-шафқат қилгин», деб (ҳақларига дуо қил)! ¹