كُلّٗا

نُّمِدُّ

هَٰٓؤُلَآءِ

وَهَٰٓؤُلَآءِ

مِنۡ

عَطَآءِ

رَبِّكَۚ

وَمَا

كَانَ

عَطَآءُ

رَبِّكَ

مَحۡظُورًا

٢٠

   Ҳамаро, чи он гурӯҳеро, ки охиратро талаб доранд ва чи ин гурӯҳро, ки дунёро талаб доранд, аз атои Парвардигорат пай дар пай хоҳем дод, зеро атои Парвардигорат ҳаргиз аз касе мамнӯъ нагаштааст.¹