وَإِذَآ
أَرَدۡنَآ
أَن
نُّهۡلِكَ
قَرۡيَةً
أَمَرۡنَا
مُتۡرَفِيهَا
فَفَسَقُواْ
فِيهَا
فَحَقَّ
عَلَيۡهَا
ٱلۡقَوۡلُ
فَدَمَّرۡنَٰهَا
تَدۡمِيرٗا
١٦
ನಾವು ಒಂದು ನಾಡನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸಲಿಚ್ಛಿಸಿ ದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಸುಖಲೋಲುಪರಿಗೆ (ಸರ ದಾರರಿಗೆ) ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಆ ಅಣತಿಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಆಜ್ಞೋಲ್ಲಂಘನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆಗ (ಯಾತನೆಯ) ವಚನವು ಆ ನಾಡಿನ ಮೇಲೆ ನಿಜವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇವೆ.