وَاِذَاۤ

اَرَدْنَاۤ

اَنْ

نُّهْلِكَ

قَرْیَةً

اَمَرْنَا

مُتْرَفِیْهَا

فَفَسَقُوْا

فِیْهَا

فَحَقَّ

عَلَیْهَا

الْقَوْلُ

فَدَمَّرْنٰهَا

تَدْمِیْرًا

۟

Биз қачон бирон шаҳарни ҳалок қилишни истасак, унинг боёнларини (Ўзимиз юборган пайғамбарларга итоат этишга) буюриб, улар итоатсизлик қилишгач, у шаҳар (аҳолиси) устига Сўз (азоб тушиши) вожиб — муқаррар бўлур. Бас, биз уни вайронага айлантирурмиз.