وَقُلِ

ٱلۡحَمۡدُ

لِلَّهِ

ٱلَّذِي

لَمۡ

يَتَّخِذۡ

وَلَدٗا

وَلَمۡ

يَكُن

لَّهُۥ

شَرِيكٞ

فِي

ٱلۡمُلۡكِ

وَلَمۡ

يَكُن

لَّهُۥ

وَلِيّٞ

مِّنَ

ٱلذُّلِّۖ

وَكَبِّرۡهُ

تَكۡبِيرَۢا

١١١

  Бигӯ (эй Муҳаммад): «Сипоси комил Аллоҳро, ки фарзанде ихтиёр накардааст ва Ӯро шарике дар мулк нест, балки тамоми мулк аз они Ӯст ва ба нотавонӣ наяфтад, ки ба ёрӣ мӯҳтоҷ шавад. Пас, Ӯро ба таъзим кардани бисёр ёд кун!¹