فَأَسۡرِ

بِأَهۡلِكَ

بِقِطۡعٖ

مِّنَ

ٱلَّيۡلِ

وَٱتَّبِعۡ

أَدۡبَٰرَهُمۡ

وَلَا

يَلۡتَفِتۡ

مِنكُمۡ

أَحَدٞ

وَٱمۡضُواْ

حَيۡثُ

تُؤۡمَرُونَ

٦٥

   Чун қисме аз шаб бигзарад, хонадони худро ва мӯъминонро берун бибар ва худ аз пайи онҳо рав ва онҳо пеш-пеши ту ва набояд ҳеҷ як аз шумо ба ақиб бингарад.¹ Ва ҳар ҷо, ки Аллоҳ фармонатон дод, зуд биравед, то дар амон бимонед.²