إِذۡ

دَخَلُواْ

عَلَيۡهِ

فَقَالُواْ

سَلَٰمٗا

قَالَ

إِنَّا

مِنكُمۡ

وَجِلُونَ

٥٢

   Он гоҳ ки фариштагон бар ӯ дохил шуданд ва гуфтанд: «Салом!» (Иброҳим низ ҷавоби салом гуфт ва барояшон таом пешкаш намуд, вале онҳо нахӯрданд ва Иброҳим) гуфт: «Мо аз шумо метарсем!»¹