وَنَزَعۡنَا

مَا

فِي

صُدُورِهِم

مِّنۡ

غِلٍّ

إِخۡوَٰنًا

عَلَىٰ

سُرُرٖ

مُّتَقَٰبِلِينَ

٤٧

Аларның күңелләреннән көнчелек кенә, ачу вә кайгы кеби начар нәрсәләрне чыгарырбыз да бер-берсенә чын кардәш булып, хыялларга да килмәгән хуш диваннарга кара-каршы утырып, рәхәтләнеп сөйләшерләр.