لَا

يُقَٰتِلُونَكُمۡ

جَمِيعًا

إِلَّا

فِي

قُرٗى

مُّحَصَّنَةٍ

أَوۡ

مِن

وَرَآءِ

جُدُرِۭۚ

بَأۡسُهُم

بَيۡنَهُمۡ

شَدِيدٞۚ

تَحۡسَبُهُمۡ

جَمِيعٗا

وَقُلُوبُهُمۡ

شَتَّىٰۚ

ذَٰلِكَ

بِأَنَّهُمۡ

قَوۡمٞ

لَّا

يَعۡقِلُونَ

١٤

Сизларга қарши уюшиб, очиқ уруш қила олмаслар, балки қўрғон билан ўралган қишлоқларда ёки деворлар ортига бекиниб олиб уруш қилурлар. Ўз ораларида адоватлари шиддатли. Уларни бир деб ўйлайсан. Ҳолбуки, қалблари тарқоқдир. Бу ҳол уларнинг ақл юритмайдиган қавм эканликларидандир.¹