وَٱلَّذِينَ

جَآءُو

مِنۢ

بَعۡدِهِمۡ

يَقُولُونَ

رَبَّنَا

ٱغۡفِرۡ

لَنَا

وَلِإِخۡوَٰنِنَا

ٱلَّذِينَ

سَبَقُونَا

بِٱلۡإِيمَٰنِ

وَلَا

تَجۡعَلۡ

فِي

قُلُوبِنَا

غِلّٗا

لِّلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

رَبَّنَآ

إِنَّكَ

رَءُوفٞ

رَّحِيمٌ

١٠

Улардан кейин келганлар: «Эй Роббимиз, бизни ва биздан аввал иймон билан ўтган биродарларимизни мағфират қилгин, иймон келтирганларга қалбимизда нафрат (пайдо) қилмагин. Эй Роббимиз, албатта, Сен шафқатли ва меҳрибонсан», дерлар.¹