سَخَّرَهَا

عَلَيۡهِمۡ

سَبۡعَ

لَيَالٖ

وَثَمَٰنِيَةَ

أَيَّامٍ

حُسُومٗاۖ

فَتَرَى

ٱلۡقَوۡمَ

فِيهَا

صَرۡعَىٰ

كَأَنَّهُمۡ

أَعۡجَازُ

نَخۡلٍ

خَاوِيَةٖ

٧

அவர்கள் மீது, அதை ஏழு இரவுகளும், எட்டுப் பகல்களும் தொடர்ந்து வீசச் செய்தான், எனவே அந்த சமூகத்தினரை, அடியுடன் சாய்ந்துவிட்ட ஈச்சமரங்களைப் போல் (பூமியில்) விழுந்து கிடப்பதை (அக்காலை நீர் இருந்திருந்தால்) பார்ப்பீர்.