سَخَّرَهَا

عَلَيۡهِمۡ

سَبۡعَ

لَيَالٖ

وَثَمَٰنِيَةَ

أَيَّامٍ

حُسُومٗاۖ

فَتَرَى

ٱلۡقَوۡمَ

فِيهَا

صَرۡعَىٰ

كَأَنَّهُمۡ

أَعۡجَازُ

نَخۡلٍ

خَاوِيَةٖ

٧

У (бўронни Аллоҳ) уларнинг устига пайдар-пай етти кеча ва саккиз кундуз ҳоким қилиб қўйдики, энди у жойдаги қавмни худди чириб — ичи бўшаб қолган хурмо дарахтининг танасидек қулаб, ҳалок бўлиб ётганларини кўрурсиз.