وَيَسۡتَعۡجِلُونَكَ

بِٱلۡعَذَابِ

وَلَن

يُخۡلِفَ

ٱللَّهُ

وَعۡدَهُۥۚ

وَإِنَّ

يَوۡمًا

عِندَ

رَبِّكَ

كَأَلۡفِ

سَنَةٖ

مِّمَّا

تَعُدُّونَ

٤٧

   Ва кофирони Қурайш аз рӯи ҷаҳолаташон бо шитоб азобро аз ту, -эй Расул-, металабанд ва Аллоҳ ҳаргиз ваъдаи худро хилоф намекунад. Ва бегумон назди Парвардигори ту як рӯз аз рӯзҳои қиёмат монанди ҳазор сол аст, ки шумо дар дунё мешумуред.¹