فَكَأَيِّن
مِّن
قَرۡيَةٍ
أَهۡلَكۡنَٰهَا
وَهِيَ
ظَالِمَةٞ
فَهِيَ
خَاوِيَةٌ
عَلَىٰ
عُرُوشِهَا
وَبِئۡرٖ
مُّعَطَّلَةٖ
وَقَصۡرٖ
مَّشِيدٍ
٤٥
پس چه بسیار قریهها را که اهلش ظالم بودند، نابود کردیم. و (اینک) آن قریهها بر سقفهای خود افتاده است و چه بسیار چاههای معطل و متروک و کاخهای بلند و استواری که بیصاحب و متروک مانده است.