لَّذِیْنَ

اُخْرِجُوْا

مِنْ

دِیَارِهِمْ

بِغَیْرِ

حَقٍّ

اِلَّاۤ

اَنْ

یَّقُوْلُوْا

رَبُّنَا

اللّٰهُ ؕ

وَلَوْلَا

دَفْعُ

اللّٰهِ

النَّاسَ

بَعْضَهُمْ

بِبَعْضٍ

لَّهُدِّمَتْ

صَوَامِعُ

وَبِیَعٌ

وَّصَلَوٰتٌ

وَّمَسٰجِدُ

یُذْكَرُ

فِیْهَا

اسْمُ

اللّٰهِ

كَثِیْرًا ؕ

وَلَیَنْصُرَنَّ

اللّٰهُ

مَنْ

یَّنْصُرُهٗ ؕ

اِنَّ

اللّٰهَ

لَقَوِیٌّ

عَزِیْزٌ

۟

Ул кәферләрдән золым күрүче мөэминнәр: "Безнең, Раббыбыз Аллаһ", – дип әйткән өчен йортларыннан чыгарылдылар. Әгәр Аллаһу тәгаләнең залим кешеләрне гадел кешеләр белән бастырып мазлумнарны яклавы булмаса иде, әлбәттә, манахларның сумгалары, насараларның чиркәүләре, яһүдләрнең гыйбадәт йортлары вә мөселманнарның Аллаһуның исеме күп зекер ителә торган мәсҗидләре егылып, җимерелер иде. Аллаһ ризалыгы өчен ислам диненә нинди юл белән булса да ярдәм итүчегә, әлбәттә, Аллаһ ул кешегә ярдәм бирер, Аллаһ куәт иясе вә һәр эштә җиңүче.