ٱلَّذِينَ

أُخۡرِجُواْ

مِن

دِيَٰرِهِم

بِغَيۡرِ

حَقٍّ

إِلَّآ

أَن

يَقُولُواْ

رَبُّنَا

ٱللَّهُۗ

وَلَوۡلَا

دَفۡعُ

ٱللَّهِ

ٱلنَّاسَ

بَعۡضَهُم

بِبَعۡضٖ

لَّهُدِّمَتۡ

صَوَٰمِعُ

وَبِيَعٞ

وَصَلَوَٰتٞ

وَمَسَٰجِدُ

يُذۡكَرُ

فِيهَا

ٱسۡمُ

ٱللَّهِ

كَثِيرٗاۗ

وَلَيَنصُرَنَّ

ٱللَّهُ

مَن

يَنصُرُهُۥٓۚ

إِنَّ

ٱللَّهَ

لَقَوِيٌّ

عَزِيزٌ

٤٠

(Àwọn ni) àwọn tí wọ́n lé jáde kúrò nínú ìlú wọn ní ọ̀nà àìtọ́ àfi (nítorí pé) wọ́n ń sọ pé: “Allāhu ni Olúwa wa.” Tí kò bá jẹ́ pé Allāhu ń dènà (aburú) fún àwọn ènìyàn ni, tí Ó ń fi apá kan wọn dènà (aburú) fún apá kan, wọn ìbá ti wó ilé ìsìn àwọn fadá, ṣọ́ọ̀ṣì, sínágọ́gù àti àwọn mọ́sálásí tí wọ́n ti ń dárúkọ Allāhu ní ọ̀pọ̀lọ́pọ̀.[1] Dájúdájú Allāhu yóò ṣe àrànṣe fún ẹnikẹ́ni tó ń ran (ẹ̀sìn ’Islām) Rẹ̀ lọ́wọ́. Dájúdájú Allāhu mà ni Alágbára, Olùborí. ¹