كُتِبَ

عَلَيۡهِ

أَنَّهُۥ

مَن

تَوَلَّاهُ

فَأَنَّهُۥ

يُضِلُّهُۥ

وَيَهۡدِيهِ

إِلَىٰ

عَذَابِ

ٱلسَّعِيرِ

٤

       Дар қазои илоҳӣ бар шайтон чунин муқаррар шудааст, ки ҳар кас, ки шайтонро дӯст бидорад ва пайравӣ намояд, пас шайтон ӯро гумроҳ мекунад ва ӯро ба сӯи азоби оташи сӯзон мебарад.¹