يُنَادُونَهُمۡ

أَلَمۡ

نَكُن

مَّعَكُمۡۖ

قَالُواْ

بَلَىٰ

وَلَٰكِنَّكُمۡ

فَتَنتُمۡ

أَنفُسَكُمۡ

وَتَرَبَّصۡتُمۡ

وَٱرۡتَبۡتُمۡ

وَغَرَّتۡكُمُ

ٱلۡأَمَانِيُّ

حَتَّىٰ

جَآءَ

أَمۡرُ

ٱللَّهِ

وَغَرَّكُم

بِٱللَّهِ

ٱلۡغَرُورُ

١٤

(Münafiqlər) onlara səslənib deyəcəklər: “Məgər biz sizinlə birlikdə deyildikmi?” (Möminlər) deyəcəklər: “Bəli, lakin siz öz-özünüzü (nifaqla və qəlbinizdə küfürü gizlətməklə) fitnəyə saldınız, (Muhammədə və möminlərə bəla üz verməsini) gözləyirdiniz, (haqqa) şübhə edirdiniz və Allahın əmri (ölüm) gələnədək xülyalar sizi yoldan çıxartdı. Tovlayan (şeytan) Allah barəsində sizi yaman aldatdı.