وَعِبَادُ

الرَّحْمٰنِ

الَّذِیْنَ

یَمْشُوْنَ

عَلَی

الْاَرْضِ

هَوْنًا

وَّاِذَا

خَاطَبَهُمُ

الْجٰهِلُوْنَ

قَالُوْا

سَلٰمًا

۟

بەندە تایبەتیەکانی خوای میھرەبان کەسانێکن بە ویقارو نەرمی دەڕۆن بەسەر زەویدا (بێ لوت بەرزی و کەشخە و فیز کردن) وەکاتێک نەزان و نەفامەکان (بەووتەی ناشیرن) لەگەڵیان بدوێن ووتەیەک دەڵێن: جوان بێت (وەک: سڵاوتان لێ بێت)