وَإِذَا

قِيلَ

لَهُمُ

ٱسۡجُدُواْۤ

لِلرَّحۡمَٰنِ

قَالُواْ

وَمَا

ٱلرَّحۡمَٰنُ

أَنَسۡجُدُ

لِمَا

تَأۡمُرُنَا

وَزَادَهُمۡ

نُفُورٗا ۩

٦٠

Ва чун ба кофирон гуфта шуд, ки Раҳмонро саҷда кунед, гуфтанд: «Раҳмон кист? Оё бар ҳар кас, ки ту фармон медиҳӣ, саҷда кунем?» Ва зиёд кард ин сухан барои кофирон рамидан аз имон ва нафратро.¹