ٱلَّذِي

خَلَقَ

ٱلسَّمَٰوَٰتِ

وَٱلۡأَرۡضَ

وَمَا

بَيۡنَهُمَا

فِي

سِتَّةِ

أَيَّامٖ

ثُمَّ

ٱسۡتَوَىٰ

عَلَى

ٱلۡعَرۡشِۖ

ٱلرَّحۡمَٰنُ

فَسۡـَٔلۡ

بِهِۦ

خَبِيرٗا

٥٩

Аллоҳ Зотест, ки биёфарид осмонҳо ва заминро ва он чи дар миёни осмону замин аст, дар шаш рӯз, ва бар арши худ истиво ёфт.¹ Ӯст Аллоҳи Меҳрубон ва дар бораи Ӯ (эй Паёмбар) аз касе бипурс, ки огоҳ бошад. (Яъне ба зоти поки Аллоҳ доност худи Ӯ ва медонад сифатҳои бузургии худро ва ҳеҷ касе донотар ба Аллоҳ таоло аз банда ва фиристодаи Ӯ Муҳаммад, -саллаллоҳу алайҳи ва саллам,- нест.)