۞ وَهُوَ

ٱلَّذِي

مَرَجَ

ٱلۡبَحۡرَيۡنِ

هَٰذَا

عَذۡبٞ

فُرَاتٞ

وَهَٰذَا

مِلۡحٌ

أُجَاجٞ

وَجَعَلَ

بَيۡنَهُمَا

بَرۡزَخٗا

وَحِجۡرٗا

مَّحۡجُورٗا

٥٣

Ӯст, ки ду дарёро ба ҳам биёмехт, яке ширину гуворо ва дигаре шӯру бадмазза. Ва миёни он ду монеае ва садде устувор қарор дод, то боякдигар омехта нашаванд.¹