وَلَقَدۡ
أَتَوۡاْ
عَلَى
ٱلۡقَرۡيَةِ
ٱلَّتِيٓ
أُمۡطِرَتۡ
مَطَرَ
ٱلسَّوۡءِۚ
أَفَلَمۡ
يَكُونُواْ
يَرَوۡنَهَاۚ
بَلۡ
كَانُواْ
لَا
يَرۡجُونَ
نُشُورٗا
٤٠
و البته (مشرکان) بر قریهای که باران بلا بر اهالی آنجا بارانده شد، گذشتهاند، آیا آن را نمیدیدند؟ بلکه امیدی به زنده شدن نداشتند.