فَقَدْ

كَذَّبُوْكُمْ

بِمَا

تَقُوْلُوْنَ ۙ

فَمَا

تَسْتَطِیْعُوْنَ

صَرْفًا

وَّلَا

نَصْرًا ۚ

وَمَنْ

یَّظْلِمْ

مِّنْكُمْ

نُذِقْهُ

عَذَابًا

كَبِیْرًا

۟

(Эй мушриклар) мана, улар («худо»лар деб сиғинган бутлар) сизларни айтаётган сўзларингизда аниқ ёлғончи қилдилар. Энди (азобдан) қутулишга ҳам, (ўзларингга) бирон ёрдам қилишга ҳам қодир эмассизлар. Сизлардан ким золим — мушрик бўлса, Биз унга катта азобни тотдирурмиз.