لَّقَدۡ

صَدَقَ

ٱللَّهُ

رَسُولَهُ

ٱلرُّءۡيَا

بِٱلۡحَقِّۖ

لَتَدۡخُلُنَّ

ٱلۡمَسۡجِدَ

ٱلۡحَرَامَ

إِن

شَآءَ

ٱللَّهُ

ءَامِنِينَ

مُحَلِّقِينَ

رُءُوسَكُمۡ

وَمُقَصِّرِينَ

لَا

تَخَافُونَۖ

فَعَلِمَ

مَا

لَمۡ

تَعۡلَمُواْ

فَجَعَلَ

مِن

دُونِ

ذَٰلِكَ

فَتۡحٗا

قَرِيبًا

٢٧

Аллоҳ таоло руъёи расулашро ба дурустӣ таҳаққуқ бахшид, ки ба хости илоҳӣ, дар ҳоле ки сарҳоятонро тарошида муйҳоятонро кӯтоҳ кардаед, дар эминӣ ва бидуни тарс [аз душман] ба Масҷиду-л-ҳаром ворид хоҳед шуд. [Аллоҳ таоло] Чизҳоеро медонист, ки шумо намедонистед; ва илова бар фатҳи Макка пирӯзии наздики [Хайбар]-ро [низ бароятон] муқаррар намуд