إِذۡ

جَعَلَ

ٱلَّذِينَ

كَفَرُواْ

فِي

قُلُوبِهِمُ

ٱلۡحَمِيَّةَ

حَمِيَّةَ

ٱلۡجَٰهِلِيَّةِ

فَأَنزَلَ

ٱللَّهُ

سَكِينَتَهُۥ

عَلَىٰ

رَسُولِهِۦ

وَعَلَى

ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

وَأَلۡزَمَهُمۡ

كَلِمَةَ

ٱلتَّقۡوَىٰ

وَكَانُوٓاْ

أَحَقَّ

بِهَا

وَأَهۡلَهَاۚ

وَكَانَ

ٱللَّهُ

بِكُلِّ

شَيۡءٍ

عَلِيمٗا

٢٦

Noong naglagay ang mga tumangging sumampalataya sa mga puso nila ng [pagkadama ng] kapalaluan, kapalaluan ng Panahon ng Kamangmangan, ay nagpababa si Allāh ng katahimikan Niya sa Sugo Niya at sa mga mananampalataya, nagpanatili Siya sa kanila sa salita ng pangingilag magkasala, at sila ay higit na may karapatan doon at higit na karapat-dapat doon.[5] Laging si Allāh sa bawat bagay ay Maalam. ¹