هُمُ

الَّذِیْنَ

كَفَرُوْا

وَصَدُّوْكُمْ

عَنِ

الْمَسْجِدِ

الْحَرَامِ

وَالْهَدْیَ

مَعْكُوْفًا

اَنْ

یَّبْلُغَ

مَحِلَّهٗ ؕ

وَلَوْلَا

رِجَالٌ

مُّؤْمِنُوْنَ

وَنِسَآءٌ

مُّؤْمِنٰتٌ

لَّمْ

تَعْلَمُوْهُمْ

اَنْ

تَطَـُٔوْهُمْ

فَتُصِیْبَكُمْ

مِّنْهُمْ

مَّعَرَّةٌ

بِغَیْرِ

عِلْمٍ ۚ

لِیُدْخِلَ

اللّٰهُ

فِیْ

رَحْمَتِهٖ

مَنْ

یَّشَآءُ ۚ

لَوْ

تَزَیَّلُوْا

لَعَذَّبْنَا

الَّذِیْنَ

كَفَرُوْا

مِنْهُمْ

عَذَابًا

اَلِیْمًا

۟

Онон касоне буданд, ки кофир шуданд ва шуморо аз [вуруд ба] Масҷид-ул-ҳаром боздоштанд ва низ аз расидани қурбониҳои шумо ба қурбонгоҳаш [дар Мино] ҷилавгирӣ карданд; ва агар мардону занони муъмине [байни мардуми Макка] набуданд, ки [дар сурати ошкор шудани даргирӣ мумкин буд] ононро надониста поймол кунед ва нохоста муртакиби гуноҳ шавед, [фармони ҳамла ба Макка медодем; вале Аллоҳ таоло чунин кард] то [аз маккагиён] ҳар киро бихоҳад, фарогири раҳмати хеш қарор диҳад; ва агар [муъминону кофирон дар Макка] аз якдигар ҷудо буданд, кофиронашонро бо азобе дарднок муҷозот мекардем