اِنَّ

الَّذِیْنَ

یُبَایِعُوْنَكَ

اِنَّمَا

یُبَایِعُوْنَ

اللّٰهَ ؕ

یَدُ

اللّٰهِ

فَوْقَ

اَیْدِیْهِمْ ۚ

فَمَنْ

نَّكَثَ

فَاِنَّمَا

یَنْكُثُ

عَلٰی

نَفْسِهٖ ۚ

وَمَنْ

اَوْفٰی

بِمَا

عٰهَدَ

عَلَیْهُ

اللّٰهَ

فَسَیُؤْتِیْهِ

اَجْرًا

عَظِیْمًا

۟۠

Онон, ки бо ту байъат (аҳд) мекунанд, ҷуз ин нест, ки бо Худо байъат мекунанд. Дасти Худо болои дастҳояшон аст. Ва ҳар кӣ байъатро бишканад, ба зиёни худ шикастааст. Ва ҳар кӣ ба он байъат, ки бо Худо бастааст, вафо кунад, ӯро музде некӯ диҳад.