قُلْ

اِنْ

كَانَتْ

لَكُمُ

الدَّارُ

الْاٰخِرَةُ

عِنْدَ

اللّٰهِ

خَالِصَةً

مِّنْ

دُوْنِ

النَّاسِ

فَتَمَنَّوُا

الْمَوْتَ

اِنْ

كُنْتُمْ

صٰدِقِیْنَ

۟

    Эй Паёмбар, ба яҳудиён, ки даъво мекунанд, ҷаннат хос барои онҳост ва гумон мекунанд, ки онҳо фарзандон ва дӯстони Аллоҳ ҳастанд, бигу: «Агар рост мегуед, ки сарои охират (ҷаннат) назди Аллоҳ хос барои шумост, на барои мардуми дигар, пас орзуи марг кунед».