وَاِذْ

اَخَذْنَا

مِیْثَاقَكُمْ

وَرَفَعْنَا

فَوْقَكُمُ

الطُّوْرَ ؕ

خُذُوْا

مَاۤ

اٰتَیْنٰكُمْ

بِقُوَّةٍ

وَّاسْمَعُوْا ؕ

قَالُوْا

سَمِعْنَا

وَعَصَیْنَا ۗ

وَاُشْرِبُوْا

فِیْ

قُلُوْبِهِمُ

الْعِجْلَ

بِكُفْرِهِمْ ؕ

قُلْ

بِئْسَمَا

یَاْمُرُكُمْ

بِهٖۤ

اِیْمَانُكُمْ

اِنْ

كُنْتُمْ

مُّؤْمِنِیْنَ

۟

Yadınıza salın o vaxtı ki, Biz sizdən əhd alıb, Tur dağını başınızın üstünə qaldırmış və: “Sizə verdiyimizdən (Tövratdan) möhkəm yapışın, (oradakı hökmləri) eşidin!” (demişdik). Onlar (sizin ata-babalarınız) isə: “Eşitdik və (o hökmlərə) qarşı çıxdıq (əməl etmədik)!” – dedilər. Çünki küfrləri üzündən buzovun məhəbbəti qəlblərini bürümüşdü. (Ya Rəsulum!) Onlara de: “Əgər iman gətirmisinizsə, imanınızın sizə belə əmr etməsi necə də pisdir!”