وَاِذْ

اَخَذْنَا

مِیْثَاقَكُمْ

وَرَفَعْنَا

فَوْقَكُمُ

الطُّوْرَ ؕ

خُذُوْا

مَاۤ

اٰتَیْنٰكُمْ

بِقُوَّةٍ

وَّاسْمَعُوْا ؕ

قَالُوْا

سَمِعْنَا

وَعَصَیْنَا ۗ

وَاُشْرِبُوْا

فِیْ

قُلُوْبِهِمُ

الْعِجْلَ

بِكُفْرِهِمْ ؕ

قُلْ

بِئْسَمَا

یَاْمُرُكُمْ

بِهٖۤ

اِیْمَانُكُمْ

اِنْ

كُنْتُمْ

مُّؤْمِنِیْنَ

۟

Эсланг (эй Бани Исроил), биз аҳду паймонингизни олгач, устингизда Тур тоғини кўтариб туриб: «Келтирган нарсамизни (динимизни) маҳкам ушланг ва қулоқ солинг», деганимизда, «Эшитдик ва бўйинсунмадик», дедилар. Кофирликлари сабаб кўнгиллари фақат бузоққа ибодат қилиш билан тўлади. Айтинг: «Агар сиз мўмин бўлсангиз, иймонингиз сизларни мунча ярамас нарсаларга буюради?»