وَإِذَا

قِيلَ

لَهُمۡ

ءَامِنُواْ

بِمَآ

أَنزَلَ

ٱللَّهُ

قَالُواْ

نُؤۡمِنُ

بِمَآ

أُنزِلَ

عَلَيۡنَا

وَيَكۡفُرُونَ

بِمَا

وَرَآءَهُۥ

وَهُوَ

ٱلۡحَقُّ

مُصَدِّقٗا

لِّمَا

مَعَهُمۡۗ

قُلۡ

فَلِمَ

تَقۡتُلُونَ

أَنۢبِيَآءَ

ٱللَّهِ

مِن

قَبۡلُ

إِن

كُنتُم

مُّؤۡمِنِينَ

٩١

Ва чун ба онон гуфта шавад: "Ба он чи Аллоҳ таоло нозил кардааст, имон биёваред", мегӯянд: "Мо ба чизе имон меоварем, ки бар худи мо нозил шудааст" ва ба ғайри он кофир мешаванд, дар ҳоле ки он [Қуръон сухани] ҳақ ва тасдиқкунандаи матолибе аст, ки бо худ доранд. [Эй паёмбар, ба онон] Бигӯ: "Агар [рост мегӯед ва] муъминед, пас, чаро паёмбарони Аллоҳро пеш аз ин мекуштед"?!