وَاِذْ

اَخَذْنَا

مِیْثَاقَكُمْ

وَرَفَعْنَا

فَوْقَكُمُ

الطُّوْرَ ؕ

خُذُوْا

مَاۤ

اٰتَیْنٰكُمْ

بِقُوَّةٍ

وَّاذْكُرُوْا

مَا

فِیْهِ

لَعَلَّكُمْ

تَتَّقُوْنَ

۟

Ва [ба ёд оваред] замонеро, ки аз шумо паймон гирифтем ва [кӯҳи] Турро болои саратон барафроштем [ва гуфтем]: "Он чи [аз аҳкоми Таврот] ба шумо додаем, бо ҷиддият бигиред ва ончиро, ки дар он аст, ёд кунед, бошад, ки парҳезкор шавед"