اِنَّ

الَّذِیْنَ

اٰمَنُوْا

وَالَّذِیْنَ

هَادُوْا

وَالنَّصٰرٰی

وَالصّٰبِـِٕیْنَ

مَنْ

اٰمَنَ

بِاللّٰهِ

وَالْیَوْمِ

الْاٰخِرِ

وَعَمِلَ

صَالِحًا

فَلَهُمْ

اَجْرُهُمْ

عِنْدَ

رَبِّهِمْ ۪ۚ

وَلَا

خَوْفٌ

عَلَیْهِمْ

وَلَا

هُمْ

یَحْزَنُوْنَ

۟

Албатта, иймон келтирган зотлар, яҳудий бўлганлар, насронийлар ва собиийлар (фаришталарга сиғинувчилар) — (улардан) қайсилари (аввал қайси динда бўлганларидан қатъи назар, иймонга келиб, ёлғиз) Аллоҳга, Охират кунига ишонса ва яхши амаллар қилса, ўшаларга Парвардигорлари ҳузурида ажр бордир ва улар учун хавфу хатар, ғам-андуҳ йўқдир. ¹